Zaterdag 18 april, 10.30 – 16.00: Amershof, Snouckaertlaan 11 3811 MA Amersfoort.
Aanmelden leden: zie linkje in bericht
Introducees mogelijk beperkt
Aanmelden voor ledenvergadering
Aanmelden leden: klik hier
Middagprogramma synodaliteit:
STUDIEMIDDAG BIJ DE ALGEMENE LEDENVERGADERING 18 APRIL
Het middagprogramma is gewijd aan de ontwikkelingen rond de implementatie van de synode. Laetitia van der Lans, theologe en presentatrice , begeleidt ons deze middag. Hieronder alvast wat leesmateriaal.
PS in beperkte mate is de aanmelding van introducees voor dit middagprogramma mogelijk. Toegang is gratis, aan introducees die mee willen lunchen vragen wij een bijdrage van 10 euro.
De katholieke kerk vernieuwt zich
Het synodale proces is een wereldwijde vernieuwingsbeweging die paus Franciscus in 2021 heeft gestart om de rooms‑katholieke Kerk te helpen groeien in luisteren, dialoog en gezamenlijk onderscheiden. Wat begon als een brede raadpleging van gelovigen overal ter wereld, is inmiddels uitgegroeid tot een manier van kerk‑zijn die steeds dieper doordringt in parochies, bisdommen en religieuze gemeenschappen. Na jaren van gesprekken, ontmoetingen en beraad is de Kerk nu, onder leiding van paus Leo, aangekomen in een periode waarin de inzichten van dit proces steeds meer worden toegepast in de praktijk: hoe we met elkaar omgaan, hoe we besluiten nemen en hoe we samen op weg blijven. Het synodale proces wil zo een cultuur van openheid, vertrouwen en gezamenlijke verantwoordelijkheid laten groeien. Een vernieuwingsbeweging die van binnenuit verder blijft rijpen.
Laetitia van der Lans, ter voorbereiding op de studiemiddag van de Mariënburgvereniging,
18 april 2026
Van woorden naar daden – synodale houdingen en gedrag
Synodaliteit draait niet alleen om ideeën, structuren of documenten, maar vooral om concreet gedrag. Een synodale kerk ontstaat wanneer gelovigen hun houding en handelen laten aansluiten bij de synodale waarden van luisteren, spreken, onderscheiden en samen op weg gaan. Jos Moons pleit ervoor om de vaak abstracte taal over participatie en inclusie om te zetten in praktisch, dagelijks oefenbaar gedrag.
1. Synodaliteit vraagt om ieders actieve inzet
Synodaliteit kan niet gedelegeerd worden aan leiders of deskundigen: iedere gelovige draagt bij. Gelovigen moeten niet alleen spreken over synodaliteit, maar die ook belichamen in hun omgang met elkaar. Daarbij hoort een dynamisch verstaan van het doopsel: het is niet alleen een status, maar een voortdurende roeping tot bekering en groei.
2. Vier cruciale synodale houdingen
- A. Goed luisteren
Echt luisteren betekent dat je de ander ruimte geeft zonder meteen te corrigeren of te nuanceren (“Ja, maar…”). Het vraagt edelmoedigheid, geduld en aandacht voor wat er in de ander leeft. Gesprekstechnieken zoals spiegelen helpen om een veilige ruimte te creëren waarin mensen dieper durven delen. - B. Goed spreken
Synodaliteit vraagt ook om parrhesia: moedig en eerlijk spreken. Dat betekent je eigen stem vinden, zonder agressie, defensiviteit of verborgen agenda’s. Spreken moet rustig, duidelijk en to the point gebeuren. Methoden zoals geweldloze communicatie helpen om gevoelens, behoeften en verzoeken helder te verwoorden. - C. Wachten en overwegen
Na luisteren en spreken is er tijd nodig voor innerlijke reflectie: onderscheiden wat de Geest zegt. Dat vraagt stilte, eerlijkheid tegenover jezelf, en het verdragen van onzekerheid. De ignatiaanse criteria van vertroosting en vruchten helpen om te herkennen of iets van God komt. Innerlijke vrijheid en geduld zijn essentieel. - D. Samen op weg gaan
Onderscheiding is nooit individueel. Synodaliteit is gemeenschappelijke onderscheiding: luisteren naar de Geest die spreekt door de diversiteit van ervaringen. Dat vraagt vriendschap, zuster- en broederschap, openheid voor verschillen en bereidheid tot compromis. Uiteindelijk moeten beslissingen gezamenlijk gedragen worden, ook als ze niet unaniem zijn.
3. De noodzaak van vorming
Aangezien veel gelovigen en leiders niet gewend zijn aan deze manier van omgaan, is vorming noodzakelijk: praktisch, relationeel en spiritueel. Bisschoppen, priesters en religieuzen kunnen hierin een sleutelrol spelen door het goede voorbeeld te geven.
4. Informele synodaliteit
Synodaliteit leeft niet alleen in officiële processen: ieder gelovige kan het dagelijks oefenen, door goed te luisteren, moedig te spreken, te bidden met wat hij of zij hoort en actief bruggen te bouwen. Zo wordt synodaliteit een levensstijl.
Uit: Jos Moons sj & Kristin Colberg, De toekomst van synodaliteit. Hoe verder? (uitgeverij Otheo, 2025).
