Persbericht

    Mariënburg, vereniging van kritisch katholieken, organiseert op 31 oktober 2015 in het Beatrixtheater in Utrecht een evenement met de titel “Werk in uitvoering; diaconie in de knel?”.
    Wat doen wij  - en meer in het bijzonder de christenen in Nederland – aan zorg en inzet voor hen die lijden onder armoede, ongelijkheid van kansen, ontheemd en op de vlucht zijn?
Paus Franciscus heeft als prominent christelijk leider duidelijk gemaakt dat in deze tijd van hebzucht en rijkdom de armen, onder wie ook de talloze vluchtelingen, op de eerste plaats moeten staan.
    Trekken ook de kerken in Nederland de consequenties uit zijn oproep? Vraagt de Evangelische boodschap over “de minsten der mijnen” niet meer daadkracht van ons?   Wat is het effect van de sluiting van kerken op de plaatselijke zorg voor de naasten?
Dat zijn de vragen die ons bezig moeten houden.
    Mariënburg wil op 31 oktober een nieuw elan wekken  bij de kerken en met name bij  de R.K.Kerk en hun  leiders en de leden vragen de blik te verruimen naar hun verantwoordelijkheid om kritisch deel te nemen aan het maatschappelijk debat.
    Staatssecretaris Drs. Jetta Klijnsma en Prof. dr. Jozef Wissink zullen het woord voeren.  Het onderwerp van de dag zal belicht worden in een forum, waarin zitting hebben de bisschop van Groningen/Leeuwarden, Mgr. Dr. G. de Korte,  de territoriaal commandant van het leger des Heils, H, van Vliet, Prof. dr. H. Noordegraaf (hoogleraar diaconie), mevr. R. Ederveen van de stichting LOS, de theoloog en diaconiedeskundige Dr. H. Meeuws en de lector armoedeproblematiek aan de Hogeschool van Amsterdam, Dr. R. van Geuns.  
In de middag  zullen een aantal  organisaties uit het hele land hun diaconale projecten presenteren.  De congresdeelnemers gaan in gesprek met hen en met elkaar. In de middag is er ook samenzang met een projectkoor.

Voor verdere informatie en aanmelden zie www.marienburgvereniging.nl/congres


Indien uw medium behalve een aankondiging van het congres ook een verslag daarvan zou willen maken dan verzoeken wij u dit aan te geven bij onze dagmanager de Heer E. de Vlam, zodat wij u naar behoren kunnen ontvangen.

(e-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. .  Tel. 06 5312 3937)


 

Een jaar lang synode. Dat schreef ik in mijn vorige column. Maar dat jaar loopt voor het Romeinse Synodesecretariaat af op 15 april. Bij onze bisschoppen moeten de voorstellen binnen zijn op 23 februari.

Alle bisschoppenconferenties ontvingen op 12 december een brief van Rome om met een vragenlijst het hele Volk Gods in het synodale proces over het gezin te betrekken. Pas op 22 januari kwam onze bisschoppenconferentie in actie met een verzoek aan de pastorale teams. Zij konden eventueel in samenspraak met kerkbesturen en vrijwilligers een antwoord voorbereiden.
De bisschop van Haarlem vroeg dit alleen aan de actieve pastores. Zo werd de consultatie steeds kleiner en de mogelijkheid van beantwoording korter. Wat de bisschoppen hiermee doen, blijft geheim.

Van Mariënburg heb ik niets gelezen. In het laatste Magazine geen woord erover. Wel over het verzet van Antoine Bodar tegen bisschop Franciscus. Moet deze het dus toch alleen doen?

Een Gideonsbende laat zich horen

Gelukkig is er een Gideonsbende in Nederland opgestaan. De vereniging van pastores van het bisdom Haarlem heeft het initiatief genomen. Enkelen van hen hebben een paar hete hangijzers besproken, zoals de onderwerpen over homoseksualiteit en samenwonen. Bij de voor-synode waren hier de meeste tegenstemmers: 74 op de 178 bisschoppen. Daar moet dus een tegengeluid klinken en dat zal niet van de Nederlandse bisschoppen komen. Dus van ons!

Nu alleen nog van een kleine Gideonsbende. Misschien dat Nederlandse kritische katholieken straks toch nog, vóór het 15 april is, hun instemming willen betuigen met het pastorale geluid van de pastores van Haarlem. Hoe? Hier komt nog bericht over.

 


 

 

Naschrift redactie d.d. 23 juni 2015:
Deze column en de reacties daarop waren aangetast door ongewenste reclame. Bij het verwijderen daarvan was de column met alle reacties verdwenen. We hebben de column kunnen reconstrueren, en één reactie daarop. De column dateert van MMMMMMM

 

Een jaar lang synode?
Dit schreef ik in mijn vorige column. Maar dat jaar loopt voor ons af op 15 april dit jaar. Dan moeten alle antwoorden binnen zijn. Onze bisschoppen hebben voor ons de streep gezet op 23 februari.
Alle bisschoppenconferenties ontvingen op 12dec14 een brief van Rome met het verzoek een vragenlijst zo wijd mogelijk te verspreiden om het hele Volk Gods in het synodale proces te betrekken. Onze bisschoppen kwamen pas op 19 jan15 in actie en stuurden de vragen aan pastorale teams om deze eventueel in samenspraak met kerkbesturen en groepen vrijwilligers te bespreken. De bisschop van Haarlem deed dit verzoek op 22 jan15 aan de actieve pastores. Zo werd de consultatie steeds kleiner en de tijdsduur beperkter.

Gideonsbende

Gelukkig is er een Gideonsbende in Nederland opgestaan. De landelijk vereniging van pastores vond het niet haar taak hieraan mee te doen. Maar die van het bisdom Haarlem wel.
Enkele pastores van dit bisdom hebben een aantal hete hangijzers besproken, zoals het pastoraat voor homoseksuelen en mensen die samenwonen of alleen burgerlijk getrouwd zijn. Voor deze groepen waren er grote aantallen bisschoppen in Rome die de harde lijn verdedigden, tot 74 tegenstemmers op de 178 bisschoppen. Daar moet dus tegengeluid klinken en dat zal niet van de Nederlandse bisschoppen komen. Dus van ons!
Nu alleen nog van een kleine groep pastores. Misschien dat Nederlandse kritische katholieken straks toch nog, vóór het 15 april is, hun instemming willen betuigen met het pastorale geluid van de pastores van Haarlem.


 

Ben tot de ontdekking gekomen dat het beroep dat de kerk doet inzake de onverbreekbaarheid van het geldig gesloten kerkelijk huwelijk op het evangelie (Mt 19 en Mc 10) onjuist is. Ik heb dat -vind ik en niet alleen ik- aangetoond in een artikel dat niet zonder meer toegankelijk is voor het publiek. Maar er zijn twee inhaakpunten die wel snel begrijpelijk zijn.

De situatie van Mt 19 is dat farizeeën naar Jezus komen en vragen of het om welke reden dan ook geoorloofd is je vrouw te verstoten. Dan zegt Jezus zo iets van: ben je nu helemaal belazerd. Huwelijk is een scheppingsprincipe, door de Schepper gewild om de schepping voort te zetten. Dat gebeurt doordat man en vrouw van vlees zijn: afblijven.
Bezwaren de farizeeën: Oh ja? waarom heeft Mozes dan opdracht gegeven om haar een scheidingbrief mee te geven?

En nu komt het. De gebruikelijke vertaling/interpretatie is Omdat jullie hardleers/koppig/verstok-van-hart zijn, heeft Mozes toegestaan ...
Dat klopt niet.

Inhaakpunten:
1. Het gaat om een regel van Mozes, onaantastbaar. Als die vertaling klopt, zou Mozes een misstand (hardleers enz.) accepteren/honoreren. Iemand die een beetje weet wat Mozes/de Wet voor een Jood is weet dat dat niet kan.
2. Die regel bestond al voordat de farizeeën met hun vraag kwamen en als Wet geldt zij voor iedere Jood, ook de goede Jood kon dus in zo'n situatie terecht komen. Ik zie niet dat Mozes ervan uitgaat dat een/de Jood met een verstokt hart het Joodse huwelijk (een hele ceremonie) aangaat, dus ook de goede Jood kon vastlopen in het huwelijk. Dan gaat het om een verandering van de beginsituatie.

Dat zijn de twee inhaakpunten en, als je -ook nog- het Grieks grammaticaal en woordelijk goed vertaalt, staat er niet omdat jullie verstokt enz. bent maar ten aanzien van; als dat aanzien er niet is, mag je niet. De bedoelde zin wordt nu: Omdat Mozes jullie in geval van verstarring van uw hart toe heeft gestaan ...  Verstarring van hart duidt op de verandering van de beginsituatie. Mozes en Jezus weten dat het mogelijk is dat een huwelijk ondanks goede en eerlijke bedoeling kan vastlopen en accepteren scheiding - met bloedend hart want dat is niet de Opzet van de Schepper. De man moest dan zijn vrouw een scheidingsbrief meegeven, dan was ook zij vrij om een nieuw huwelijk aan te gaan.
Je hoeft/kunt geen ijzer met handen te breken. Dan geldt realiteit, die de overhand heeft. Binnen de kerk gesproken heeft het sacrament dan geen gereedschap meer.

Zodoende heeft de kerk de mogelijkheid haar pastoraal vermogen in die situatie toe te passen: door geldige ontbinding toe te staan kan zij gescheidenen als volwaardige gelovigen zien en warmte bieden tegen de kou. De procedure is dan niet meer kerkrechtelijk over lang geleden maar pastoraal-psychologisch over actueel.

Het complete artikel is te downloaden: pdfNatuurwet binnen het kader van het huwelijk.
Een eenvoudiger versie daarvan is  pdfWat God heeft verbonden.

In kerkvieringen klinken veel woorden. Gezongen, gesproken, gebeden, in stilte. Al die woorden zijn soms te veel van het goede. Sommige mensen – niet alleen buitenstaanders – haken dan af. Vooral wanneer ze niet meegenomen worden in de taal van de liturgie. Bijbelteksten, gebeden, liederen kunnen klinken als niet meer van deze tijd.

Welke taal spreekt aan?

Tijdens de jubileumconferentie (april 2015) van de Dominicus in Amsterdam over de taal van liturgie en geloof stonden we stil bij deze observaties. De een waarschuwt voor te duidelijke, te platte taal waardoor liturgie haar mysteriekarakter verliest. Een ander pleit om liturgie niet te zacht en mooi te maken: graag meer ruimte voor schurende taal. Hoeveel moet je eigenlijk zeggen, vraagt weer een andere spreker zich af; want liturgie is een ritueel dat simpelweg gebeurt aan en door de deelnemers. Gewoon doorgaan dus.
Weer een andere spreker raadt ons aan alleen te spreken vanuit waar we werkelijk geraakt worden.  

Brug naar afhakers

Ik denk dat ze allemaal gelijk hebben. Mysterie, troost, waarachtigheid en confrontatie – het is allemaal nodig. In de diverse onderdelen van een dienst kunnen ze aan bod komen. Maar dan zijn we weer terug bij af.

Om een brug te slaan naar afhakers, moet de orde van dienst zo nu en dan schoongeveegd worden, om opnieuw te beginnen. Zodat gebeurt wat Tomas Halic (in zijn boek Geduld met God) bepleit als toevoeging aan de bekende pinkstersequentie: breng dichterbij wat veraf is.